Vildi bara benda ykkur á frábærar myndir sem ég var að setja inn af Benna(eða hlekkur inná myndasíðu). Þær lýsa honum margar hverjar ótrúlega vel og því lífi sem hann lifði...fullu af ævintýrum og skemmtilegum upplifunum;-)

Kveðja

Lóa

 

Þennan dag varð allt svo hljótt,

þennan dag tók að dimma fljótt.

Svo tómlegt allt varð og sorgin tók völd,

mörg runnu tárin þetta hljóðláta kvöld.

 

Vinur okkar góði þú áhættu tókst

og kvaddir svo glaður þegar þú fórst.

En tilbaka þú komst kaldur og blár,

sárlega féll hvert einasta tár.

 

Svo kveðja þig við þurftum í annað sinn,

minningar góðar og söknuð ég finn.

Við stöndum vinirnir saman og hjálpumst að,

syrgja þig þú hefðir ei viljað það.

 

Það er eitthvað svo tómlegt í bróður míns hjarta

hinn helmingin af honum virðist vanta.

Ég ávallt leit á þig sem stóran part af honum,

minnir mig á þegar þið komu heim til mín í alveg eins bolum.

 

Svo við gleðjumst öll saman og brosum breitt,

þvi þér fengum við að kynnast sjá þig óttast ei neitt.

Sjáum bros þitt í fjarska svo skýrt og vel,

í hjörtum okkar minning um góðan vin dvel...

 

Kveðja Hiddý

 

Ég vil byrja á því að hrósa þeim sem opnuðu þessa minningarsíðu um hann Benjamín. Það er ótrúlega mikil huggun í því að geta deilt minningum um þennan magnaða karakter með öðrum. Ég ákvað að taka af skarið og deila minningum mínum um þennan ljúfa strák með ykkur. Ég veit að hann snerti hjörtu margra og þar á meðal mitt. Mín fyrstu kynni af Benjamín voru árið 2000 og hann eignaðist strax sérstakan stað í hjarta mínu. Við héldum reglulega sambandi og þegar við töluðum saman var mikið hlegið enda hafði Benjamín alltaf einhverjar prakkarasögur í pokahorninu (þið hafið örugglega heyrt þær flestar hehehe). Stundum fannst mér hann vera heldur fífldjarfur, keyrandi um á mótorhjólinu sínu án hlífðarfata eða brunandi á snjósleða á stuttermabol en þannig var Benni og fyrir það elskaði maður hann. Einu sinni læstist hann úti frá íbúðinni sinni í Hraunbænum en það var sko ekkert vandamál fyrir þennan ofurhuga. Hann prílaði bara upp rennurnar á annari hæð og fór inn um svaladyrnar eins og ekkert væri sjálfsagðara. Einhverjir nágranna hans ráku þó upp stór augu og ég hristi bara hausinn og sagði við hann “þú ert alveg ótrúlegur”. Og það var hann svo sannarlega, alveg ótrúlegur maður, hlýr, myndarlegur og vinur vina sinna. Hann lét mann alltaf finna fyrir vináttu sinni enda gleymi ég ekki því þegar mín beið blómvöndur og kort eftir frumsýningu á fyrsta leikritinu sem ég tók þátt í. “Til hamingju með árangurinn, þinn vinur Benni” stóð í kortinu. Vá hvað mér fannst ég vera mikill sigurvegari þetta kvöld? Við töluðum saman rétt fyrir jól og hann var staddur á fallegri strönd í Ástralíu. Hann var svo friðsæll og yfirvegaður. Við kvöddumst hlæjandi og í dag er ég svo þakklát að hafa átt þetta góða samtal og kveðja hann með virktum og kærleik. Ég vil senda fjölskyldu Benjamíns mínar dýpstu samúðarkveðjur og ykkur ástvinum hans vil ég einnig senda hlýhug. Minningin um Benna mun ylja okkur öllum um ókomna framtíð. Kæri Benjamín þú ert ekki langt undan, þú flaugst bara aðeins lengra heldur en við hin. Friðsæla ferð elsku vinur. Sjáumst í sólarlaginu. Þín vinkona, Erna Björk.

Þessi síða er til minningar um Benjamín Árnason frá Selfossi sem lést í fallhlífarstökki þann 7. janúar 2007 í Ástralíu.

Benna er sárt saknað og á þessari síðu getum við deilt minningum okkar um hann og sögum.

Ef þið viljið skrifa nýja færslu eða setja inn myndir af Benna þá er notendanafnið minningumbenna og lykilorðið er 6311